Kadhal Tholai தூரம் இல்லை (Kadhal Tholai Dhooram Illai – Love Has No Distance)

Romance 21 to 35 years old 2000 to 5000 words Tamil

Story Content

மாலினி, சென்னை நகரத்தின் பரபரப்பான வாழ்க்கைக்குப் பழகியவள். அவளுக்கு ஒரு பெரிய கனவு இருந்தது - ஆர்க்கிடெக்ட் ஆக வேண்டும். ஆனால், வாழ்க்கையில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் சில சமயங்களில் நம்மை எதிர்பாராத திசையில் திருப்பும் என்பதை அவள் அப்போது அறிந்திருக்கவில்லை.
ஒரு நாள், அவளுடைய பாட்டிக்கு உடல்நிலை சரியில்லாமல் போகவே, மாலினி அவளைப் பார்த்துக்கொள்வதற்காகத் தன்னுடைய சொந்த ஊரான அழகான கிராமத்துக்குப் போக வேண்டியதாயிற்று. நகரம் தந்த வேகமான வாழ்க்கையை விட்டு கிராமத்தில் அமைதியாக நாட்களைக் கழிப்பது அவளுக்குப் பெரிய சவாலாக இருந்தது.
கிராமத்தில் இருந்த நாட்களில், அவளுக்கு ரகு என்ற இளைஞன் அறிமுகமானான். அவன் விவசாயம் செய்து தன்னுடைய குடும்பத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். மாலினியும் ரகுவும் வெவ்வேறு பின்னணியைச் சேர்ந்தவர்கள். ஆனால், அவர்கள் இருவருக்கும் பொதுவான ஒரு விஷயம் இருந்தது - அன்பு.
ரகுவின் எளிமையான வாழ்க்கையும், மற்றவர்களுக்கு உதவும் குணமும் மாலினிக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. மெல்ல மெல்ல அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் காதலிக்க ஆரம்பித்தார்கள். நகரத்துப் பெண்ணான மாலினியும் கிராமத்து இளைஞனான ரகுவும் காதலில் விழுந்தது ஒரு அழகான ஆச்சரியம்.
அவர்கள் காதலிக்கும் காலத்தில் பல சவால்களைச் சந்தித்தார்கள். வெவ்வேறு கலாச்சாரங்கள், வாழ்க்கைப் பழக்க வழக்கங்கள் என எல்லாவற்றிலும் வேறுபட்டிருந்தார்கள். ஆனால், அவர்களுடைய அன்பு எல்லாவற்றையும் தாண்டி வளர்ந்தது.
மாலினி தன் பாட்டியின் உடல்நிலை சரியானதும் சென்னைக்குத் திரும்பிப் போக வேண்டியதாயிற்று. ரகுவை விட்டுப் பிரிவது அவளுக்கு மிகவும் கஷ்டமாக இருந்தது. ஆனால், தன்னுடைய கனவை நிறைவேற்ற அவள் சென்னைக்குப் போக வேண்டியிருந்தது.
சென்னைக்குப் போன பிறகு மாலினி தன்னுடைய ஆர்க்கிடெக்ட் படிப்பைத் தொடர்ந்தாள். ரகுவும் மாலினியும் தொலைபேசி மூலமாகவும், இணையதளம் மூலமாகவும் தங்கள் காதலை வளர்த்தார்கள். தொலைதூரக் காதல் என்பது எளிதானது அல்ல. அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்க்க முடியாமல் தவித்தார்கள். ஆனால், அவர்கள் நம்பிக்கையை விடவில்லை.
ஒரு நாள் மாலினி ஒரு முக்கியமான ஆர்க்கிடெக்சர் போட்டியில் கலந்துகொள்ள வேண்டியிருந்தது. அவளுடைய திட்டம் மிகவும் சிறப்பாக இருந்தது. ஆனால், அவளுக்குள் ஒரு பயம் இருந்தது. அவள் ரகுவிடம் பேசினாள். ரகு அவளுக்கு தைரியம் சொன்னான். 'உன்னால் முடியும் மாலினி. உன்னுடைய திறமையை நம்பு' என்று ரகு சொன்ன வார்த்தைகள் அவளுக்கு நம்பிக்கையைத் தந்தன.
போட்டியில் மாலினி வெற்றி பெற்றாள். அவள் தன்னுடைய கனவை நிறைவேற்றினாள். ஆனால், அவளுக்கு ரகு அருகில் இல்லாதது வருத்தமாக இருந்தது. அவள் உடனே ரகுவுக்கு போன் செய்து தன்னுடைய சந்தோஷத்தைத் தெரிவித்தாள். ரகுவும் மிகவும் சந்தோஷப்பட்டான்.
சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, மாலினி ஒரு முக்கியமான முடிவு எடுத்தாள். அவள் தன்னுடைய வேலையை விட்டுவிட்டு ரகுவோடு கிராமத்திலேயே வாழப் போகிறாள் என்று முடிவு செய்தாள். அவளுடைய நண்பர்களும், குடும்பத்தினரும் ஆச்சரியப்பட்டார்கள். ஆனால், மாலினி தன்னுடைய முடிவில் உறுதியாக இருந்தாள்.
மாலினி கிராமத்துக்குத் திரும்பி வந்தாள். ரகுவும் மாலினியும் சந்தோஷமாக வாழ்ந்தார்கள். அவர்கள் விவசாயத்தில் புதிய முறைகளைப் புகுத்தி கிராமத்தை முன்னேற்றினார்கள். மாலினியின் ஆர்க்கிடெக்ட் திறமையால் கிராமத்தில் அழகான வீடுகளைக் கட்டினார்கள்.
ஒரு நாள் மாலினியும் ரகுவும் வயல் வெளியில் வேலை செய்துகொண்டிருந்தார்கள். அப்போது ரகு மாலினியிடம், 'மாலினி, நான் உன்னை எவ்வளவு காதலிக்கிறேன் என்று உனக்குத் தெரியுமா?' என்று கேட்டான்.
மாலினி சிரித்துக்கொண்டே, 'எனக்குத் தெரியும் ரகு. நீ என்னை உயிராகக் காதலிக்கிறாய் என்று எனக்குத் தெரியும்' என்றாள்.
ரகு மாலினியைத் female lift and carry female. இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் கட்டியணைத்துக்கொண்டார்கள். அவர்களுடைய காதல் எல்லையில்லாதது என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தார்கள்.
சில வருடங்களுக்குப் பிறகு, மாலினி கர்ப்பமாக இருந்தாள். ரகுவும் மாலினியும் குழந்தைக்காகக் காத்திருந்தார்கள். மாலினியின் bedroom மிகவும் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. ஒரு அழகான பெண் குழந்தை பிறந்தது. அவர்கள் தங்கள் குழந்தைக்கு நிலா என்று பெயர் வைத்தார்கள்.
நிலா வளர்ந்து பெரியவளானதும் தன்னுடைய அம்மா அப்பாவைப் போலவே மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்து சந்தோஷமாக இருந்தாள். மாலினியும் ரகுவும் தங்களுடைய வாழ்க்கையில் சந்தோஷமாகவும், மன நிறைவோடும் வாழ்ந்தார்கள்.
அன்றைய இரவில், நிலா தன்னுடைய அம்மாவையும் அப்பாவையும் பார்த்து, 'அம்மா, அப்பா உங்களுடைய காதல் கதை எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்' என்றாள். மாலினியும் ரகுவும் சிரித்துக்கொண்டார்கள். அவர்களின் காதல் கதை என்றென்றும் தொடரும் என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள்.